عبد اللّه قطب شاه 1023 ه ق / 1614 م 1083 ه ق / 1672 م عبد اللّه بن محمّد قطب شاه در حيدرآباد در سال 1035 ه ق بر تخت شاهى نشست . وى سخى ، عادل و قدرشناس و اهل علم بود . آوازهء علم‌پرورى وى به گوش مردم رسيد و عموما از دور و نزديك اطراف او را گرفتند و مصنفان متعدد كتابهاى خودشان را به نام پادشاه تأليف كردند . پادشاه ، دختر خود را به عقد علامه سيد احمد بن محمد معصوم دشتكى شيرازى مدنى درآورد . وى در سوم محرم 1083 ه ق در حيدرآباد درگذشت . عبد اللّه مجلسى 1030 ه ق / 1620 م 1120 ه ق / 1708 م از فرزندان ملا محمّد تقى مجلسى تنها ملا محمد باقر مجلسى در ايران مىزيست و بقيه به هندوستان رفتند و مورد احترام قرار گرفتند ، از جملهء آنان مىتوان ملا محمد سعيد اشرف و ملا محمّد عبد اللّه را نام برد كه از محدثين و فقها به شمار مىرفتند . به نظر مىرسد كه ملا عبد اللّه و ملا محمد باقر باهم مكاتبه داشتند و ملا محمد باقر پاسخ سؤالى را تحت عنوان « مسايل سنديه » نوشته بود . به علاوه برادر ارشدش عزيز اللّه ( درگذشته به سال 1047 ه ق ) نيز در دهلى زندگى مىكرد . از آثار عبد اللّه مجلسى مىتوان حاشيهء حديقة المتقين را نام برد . فرزندان او عبارتند از : ملا محمد نصير ، ملا زين العابدين و ملا محمّد تقى . عبد اللّه بن سيد محمد لكنهوى 1266 ه ق / 1848 م مولانا عبد اللّه بن سلطان العلماء سيد محمد ، شاگرد پدرش و نيز برادرش سيد صادق بود . در علم كلام ، مناظره ، تاريخ ، فقه و ادبيات عرب مهارت كامل داشت و به عبادت و ادعيه و اوراد و انجام دادن وظايف دينى علاقه‌مند بود . در 19 رمضان 1266 ه ق / 20 اوت 1848 م درگذشت و در حسينيهء پدرش مدفون گشت .